Mają rację czy nie? Trudno powiedzieć w sytuacji ograniczenia dostępu do moherowego portaliku

Kategoria: Polityka Źródło: Kuki | – przegląd prawej blogosfery – Wolność bez mądrości i cnoty? To jest zło największe z możliwych. Data publikacji: 2008-04-05 18:03:21

Kto się z tym zmierzy? DZIENNIK.PL: Robert Krasowski Rafał Matyja a szczególnie z tym: Agata Bielik-Robson » Dosyć kłamstw. Twórzmy prawdziwie niezależne media obywatelskie. Działajmy na rzecz przywrócenia publicznej roli mediów w polskiej demokracji. Walczmy z fałszem, dezinformacją i manipulacją w mediach. Zapraszamy prawych blogerów i komentatorów.

Dziennik – Polityka – Ujawniamy program nowej partii Rydzyka

Szczególnie ważną rzeczą jest obrona interesów narodowych, na przykład przed traktatem lizbońskim. Chodzi o łączenie się Polaków i dalszą realizację idei IV Rzeczpospolitej. Chcemy wystąpić przeciw bezprawiu sądowemu, bezprawiu licznych urzędów skarbowych czy wielu decyzji ZUS itd. Będziemy wspierać te wszystkie partie i ugrupowania, a także ludzi bezpartyjnych, którzy chcieliby pełnej, gruntownej lustracji, z całkowitym otwarciem akt. Chcemy także lustracji majątkowej i rozliczenia złodziei. Postulujemy powstanie instytutu badania afer, który miałby co najmniej takie kompetencje jak Instytut Pamięci Narodowej, z sędziami i prokuratorami. Taka instytucja byłaby lepsza niż sejmowe komisje zajmujące się aferami. Pewne rzeczy trzeba rozliczyć, aby zapobiec im w przyszłości. Trzeba też prowadzić politykę historyczną i nie być bezkrytycznym wobec Niemców czy Rosjan.

Być może wielebny pan Marucha dorzuci swoją stoczniową cegiełkę do tematu

. Jak do cholery można być rewolucyjnym tradycjonalistą Toż to piramidalny oxymoron

Największymi tradycjonalistami RP są obecnie sygnatariusze Magdalenki, tylko że szczęśliwie uwłaszczeni wolą zachowywać jak największy dystans od etykietki konserwy.

“Sam wielokrotnie dawałem wyraz przekonaniu, że pomiędzy sytuacją konserwatystów w PRL i pod zaborami istnieją liczne analogie. Dowodziłem kiedyś nawet, że wprowadzenie stanu wojennego w 1981 roku łudząco przypomina słynną brankę Aleksandra Wielopolskiego, a jedyne co te dwie operacje różni to fakt, że Wojciechowi Jaruzelskiemu udało się zapobiec bezsensownemu powstaniu, co czyni zeń polityka skuteczniejszego. Przyznam się szczerze, że osobiście nie potrafię zrozumieć jak można zachwycać się Margrabią Wielopolskim i złorzeczyć gen. Jaruzelskiemu. Ta sama sytuacja geopolityczna, ten sam irracjonalny politycznie naród, ta sama dysproporcja sił między Polakami a armią ze Wschodu.”