Proza polska: ostatnie 20 lat

Przemysław Czapliński

Proza polska: ostatnie 20 lat

Istnieje duża pokusa, by ostatnie dwa dziesięciolecia polskiej prozy rozdzielić datą zmiany ustroju politycznego (1989), cezurą niczym wyrwa po symbolicznym murze berlińskim: literatura walcząca/ literatura wolna. Jednak kultura przełamuje rzeczywistość ludzkich biografii w tysiącach luster, a powstały obraz nigdy nie jest tak czarno-biały jak racje w tekstach propagandowych. Polityka zaważyła na tematyce i na wcielanych w prozę postawach ludzkich, lecz nie jest do końca tak, że dziś, w warunkach politycznej i rynkowej wolności, nastąpiło zerwanie z całą tradycją gatunków i nurtów wcześniejszych.

Polish Prose of the Last Twenty Years � Przemyslaw Czaplinski – Polska 2000:

„New Foundations or No Foundations?

The end of the 1980s saw a change in the position of literature, which recovered the right to pass critical judgement on its own society. Satirical works appeared attacking the myth of the noble political opposition (Janusz Anderman, Choroba wiezienna [Prison Sickness]) or the myth of emigration as either a mission or a justifiable way of earning money (Edward Redlinski, Szczuropolacy [Rat-Poles]; Janusz Rudnicki, Cholerny swiat [Damned World]; Jacek Kaczmarski, Autoportret z kanalia [Self-Portrait with Son of a Bitch]). Tadeusz Konwicki’s Czytadlo [Page-Turner] is a portrait of a society incapable of making rational use of democracy. „

Przyłącz się do dyskusji i dodaj Swój własny komentarz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s